This blogpost is in Dutch, because the article it refers to is also in Dutch.

Xandra Schutte, hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer, zal dagvoorzitter zijn op de Incubate Pirate Conference op 17 september. Schutte is sinds 2008 werkzaam bij De Groene Amsterdammer. Eerder werkte ze als hoofdredacteur bij Vrij Nederland en als uitgever bij Uitgeverij Meulenhoff.

Eind 2009 publiceerde De Groene Amsterdammer een artikel over (internet)piraterij, dat we middels deze weg nogmaals onder de aandacht willen brengen. Het artikel gaat naast het downloaden uit ‘illegale’ bron vooral over de achtergrond van deze vorm van piraterij. Hierbij komen o.a. de onderwerpen Vrije en open gemeenschapscultuur, Privatisering van land, Openbare ruimte

en Coöperatieve creatie aan bod. Het artikel laat zien dat er meer schuilgaat achter het up- en downloaden; dat het bijvoorbeeld ook gezien kan worden als een boodschap tegen de cultuurindustrie als het

gaat om het uitbuiten en privatiseren van eeuwenoude gemeenschapscultuur.

Het artikel is getiteld “De Hydra is terug: Het veelkoppige monster van de internetpiraterij” en is hier in zijn geheel te lezen. Lees hieronder een fragment uit het artikel:

“Het Romeinse recht onderscheidde verschillende eigendomsvormen, waaronder res publica (staatseigendom), res privata (privé-eigendom) en res communes (eigendom van niemand, de commons). De geschiedenis leert dat als de laatste niet tegen de eerste twee wordt verdedigd zij onherroepelijk het onderspit delft. ‘Dingen in het gemeen bezeten, worden van elkeen vergeten’, luidt niet voor niets een oud gezegde.
De eerste, klassieke aanval op de commons was onderdeel van het door Marx beschreven proces van ‘oorspronkelijke’ of ‘primitieve accumulatie’, dat de weg vrij maakte voor het ontstaan van het industriële kapitalisme. In de moderne maatschappij is de strijd om de commons terug van weggeweest. Het neoliberalisme poogt de winstmarges op te vijzelen en nieuwe markten aan te boren door een praktijk die omschreven kan worden als ‘accumulatie door onteigening’. De term is van David Harvey. Het onteigenen van gemeenschappelijk bezit is volgens de bekende geograaf niet iets eenmaligs, behorend tot het verleden, maar een praktijk van alledag. Dus wordt gemeengoed als de lucht, bossen, het klimaat of drinkwater meer dan ooit bedreigd door verstatelijking of privatisering. De openbare ruimte staat onder druk van zowel overheidsregelgeving als commercialisering. En het gaat verder. Vrije tijd wordt duur betaalde leisure. Ook het leven zelf blijft niet gevrijwaard van commerciële belangstelling. Genetisch erfgoed van mens, dier en natuur wordt gepatenteerd en geprivatiseerd. Dat medicijnen die het verschil uitmaken tussen leven en dood eigendom zijn van farmaceutische bedrijven wordt reeds lang als normaal ervaren. Met de kredietcrisis is duidelijk geworden dat zelfs het laatste gemeengoed, de toekomst, niet gespaard wordt voor ‘commodificering’. De schulden die staten nu maken, leggen beslag op de publieke middelen van volgende generaties. Niet voor niets sprak Marx al over de publieke schuld als ‘een van de krachtigste hefbomen van de oorspronkelijke accumulatie’.”